Afgelopen zaterdag is op 83-jarige leeftijd na een kort ziekbed Wim Vlijm overleden.

De mensen die hem hebben meegemaakt bij Jong Beatrix, kennen hem het beste als Ome Wim. In de tijd van weleer sprak je als kind ouderen aan met “ome” en “tante”. Zo had ieder lid van Jong Beatrix er plots een hoop ooms en tantes bij.

De vader van Wim, de heer Vlijm senior, was samen met de heer Slagt senior, een van de oprichters van Jong Beatrix. Beatrix bestond al tien jaar (vanaf 1946) en ds. Van Beveren, de toenmalige voorzitter van Beatrix, vroeg de heer Vlijm senior om zijn hulp om Jong Beatrix op te richten. De heer Vlijm had immers een groot gezin en wist dus hoe het was om met jeugdigen om te gaan.

Als 14-jarige was Wim, in navolging van zijn broers, al lid geworden van Beatrix. Vanaf de oprichting in 1956 heeft hij de tamboers van Jong Beatrix lesgegeven, dus hij was er vanaf de oprichting van Jong Beatrix al bij. Daarnaast had hij samen met Evert Budding (fluiten) en broer Jan Vlijm (trompetten) de leiding tijdens optredens van Jong Beatrix.
Hij gaf ook de mars- en later de showrepetities, schreef de show en was een poosje secretaris.

Toen zijn vader na 20 jaar stopte als voorzitter was Wim zijn opvolger. En natuurlijk organiseerde hij, samen met Gert Slagt, de jaarlijkse fameuze uitvoeringen in het Casino en Gooiland. Dat Jong Beatrix op kamp ging was zijn idee, hij wilde dat al jaren doen maar pas toen Nico van Empel als Jeugdwerker in dienst van het HCJMV kwam werd het uitvoerbaar. Ook verving Wim als het nodig was Piet Schouten van der Velden als maître van Beatrix, waardoor hij zijn vrouw Anke leerde kennen. Zij zat namelijk in de organisatie van het verjaardagsfeest van de directrice van het Diaconessenhuis. Zij begeleidde het optreden en liep achter het korps. Iedere keer als er gecounterd werd kwamen ze elkaar tegen.

Ook is Wim nauw betrokken geweest bij het Trompetterkorps van de Schutterij. Wim is in het begin van de Schutterij, daar tamboer geweest en heeft later wanneer dat nodig was ingevallen zowel als tamboer als maître. Daarnaast deed Wim nog 1001 andere dingen voor alle Beatrix korpsen. Kortom: een echte verenigingsman in hart en nieren.
In 1985 is hij gestopt na 31 jaar actief lidmaatschap. Maar ome Wim bleef betrokken bij de club. Zijn zonen Erik en Timo waren na Jong Beatrix doorgegaan naar Beatrix (Erik) en het Trompetterskorps (Timo).

Zoon Erik is in de voetsporen van Wim getreden als bestuurder van Jong Beatrix en later bij beide Beatrix korpsen en vervult deze rol nog steeds. De kleinkinderen van Wim: Kelvin en Tristan zijn vanaf hun zevende jaar ook al lid van de Beatrix korpsen, eerst bij Jong Beatrix en nu bij Beatrix. Wekelijks bleef hij navraag doen hoe het met de club ging, want hij bleef emotioneel betrokken.

We kunnen ome Wim niet genoeg bedanken voor de mooie jeugd die velen van ons hebben gehad gedurende onze tijd bij Jong Beatrix. Zoveel mooie herinneringen hebben we verkregen door zijn tomeloze inzet vol passie bij onze vereniging. Mensen als ome Wim hebben onze vereniging groot gemaakt en daarvoor verdient de man ook nu nog grote waardering en respect.

Wij wensen zijn vrouw Anke, zijn kinderen Timo en Erik en kleinkinderen Kelvin en Tristan dan ook heel veel sterkte met dit enorme verlies.